Έρχομαι...
Παρακαλώ;
Ναι, ο ίδιος.
Καλημέρα.
Ναι.
Σήμερα;
Γιατί; Τι συνέβη;
Ήρθα να δω τον κ. Διευθυντή.
Από δω...
Περάστε...
Γεια σας, κ. Σερμόντι.
Συγγνώμη για την ενόχληση. Καθίστε...
Γεια σου, μπαμπά.
Συνέβη κάτι πολύ δυσάρεστο.
Χάθηκε ένα απολίθωμα απ' το εργαστήριο.
Σπάνιο κομμάτι αμμωνίτη...
Δε θα 'θελα να 'ναι μπλεγμένος ο Άντρεα...
Μιλάτε για κλοπή;
Μάλιστα...
Υποπτευόμαστε τον Άντρεα και το φίλο του, τον Λουτσιάνο.
Δεν το πήραμε εμείς!
Το ίδιο ισχυρίζεται κι ο Λουτσιάνο.
Όμως, κάποιος συμμαθητής τους άκουσε να καυχώνται...
ότι άρπαξαν το απολίθωμα.
Ψέματα!
Λυπάμαι, αλλά πρέπει να τους αποβάλλω για μια βδομάδα.
Πόσα καταλαβαίνεις απ' αυτά που λέω;
Τι ποσοστό κατανόησης υπάρχει εδώ; 20%, 30%;
Έχω ξοδέψει εδώ 460 ώρες και 46 εκατ. λιρέτες.
Επιπλέον, πάντα ντύνομαι καλά όταν τελειώνω από δω.
Κάνουν καλή δουλειά με τους ασθενείς.
Ρώτησα τριγύρω...
Ακόμα και το κατάστημα τροφίμων... Το είδα κι εγώ.
Πρέπει να πω στον ανιψιό μου ν' ανοίξει εδώ μαγαζί!
Πάντα αισθάνεσαι ενοχές...
Νιώθεις υπεύθυνος για ό,τι συμβαίνει...
Όμως, δεν μπορούμε να ελέγξουμε πλήρως τη ζωή μας.
Κάνουμε ό,τι μπορούμε...
Ίσως πρέπει να μάθεις να περιμένεις, αντί να δρας.
Μάθε να μένεις στάσιμος, μα όχι παθητικός.
Απλώς να προσεγγίζεις τον κόσμο και τη ζωή πιο χαλαρά.
Πώς σου φαίνεται;
Ανοίγω την πόρτα σ' ένα διάδρομο...
όπου πολύς κόσμος βαδίζει προς το μέρος μου.
Σκέφτομαι: «Τελείωσε κιόλας το πάρτι.»
Μετά ανοίγω μια πόρτα που οδη- γεί σε τεράστια εσωτερική αυλή.
Υπάρχει μια καταπακτή, κάποια σκαλιά, μια μικρή πόρτα...
Είναι πολύ βαρετό αυτό το όνειρο!
Καταπακτές, σκάλες, πόρτες...
Είναι σύμβολα που μπορούν να πάρουν ώρες για ανάλυση.
Μα δε συμφωνώ μαζί σου. Είναι χάσιμο χρόνου.
Περίπου 180 σελίδες...
Ναι, με τις φωτογραφίες.
Άρχισα την παρουσίαση...
Φαίνεται αρκετά καλό...
Μίλησες στον Άντρεα;
Συγγνώμη...
-Ναι, του μίλησα. -Σου είπε;
Ναι, μου είπε. Μια στιγμή.
Μόλις μπήκε ο Τζιοβάνι.
Δεν αρκούν δύο βδομάδες.
Μ' αρέσει να παίζω εκεί. Είναι ωραία...
Η μπάλα κάνει διαφορετικό χτύπο απ' ότι στο γυμναστήριό μας.
Πώς αυτό;
Φταίει το βερνίκι μας. Το ξέρεις...
Βγάζει έναν μουντό θόρυβο που δε σε εμπνέει καθόλου.
Σαν να κολλάει...
Μ' αρέσει ο ήχος της μπάλας όταν χτυπάει στη ρακέτα.
Κι εμένα... Έτσι.
Ναι, έτσι.
Ευχαριστώ.
Ποιο σπορ βγάζει τον πιο αγαπημένο σου ήχο;
Δεν ξέρω.
Το χόκεϊ επί πάγου...
Αν λέει ότι δεν το 'κανε αυτός, ξέχνα το.
Τόση φασαρία για μια πέτρα!
Για μια κλοπή, εννοείς...
Ξέρω...
Αν έρθει αμέσως, δεν το 'χει κάνει αυτός.
Πέντε λεπτά αργότερα... σημαίνει ότι αυτός το 'κανε.
Δεκαπέντε λεπτά αργότερα: Το 'κανε ο διευθυντής.
Ίσως και να 'χει συλλογή στο σπίτι του!
Πολύ αστείο... Ο διευθυντής να κλέβει απ' το σχολείο...
Εδώ είμαι!
Διάνα!
Τι συμβαίνει;
Τίποτα.
Ορίστε... Κέρδισες.
Η Ιρένε εφηύρε ένα καινούριο παιχνίδι προς τιμήν σου...
Πηγαίνοντας εκεί αποδέχεσαι ότι το 'κανε.
Όχι, απλώς προσπαθώ να καταλάβω τι συνέβη.
Δεν το έκλεψε αυτός. Του μίλησα...
Τον ξέρεις... Ούτε που θα το σκεφτόταν.
Κλοπή! Έλα τώρα, είναι γελοίο.
Κλοπή...
Ας δούμε τι συνέβη...
και τι λένε οι άλλοι.
Δεν ξέρω ούτε πώς είναι ο αμμωνίτης.
Είναι σαν όστρακο... Ξέρεις... σπειροειδές.
Θες να πάω;
Ναι, αν και θα προτιμούσα να πάω εγώ.
Εντάξει;
Περίεργα σπίτια, ε;
Δεν ξέρω κανέναν που να ζει τόσο μακριά.
Πώς έρχεσαι εδώ;
Παίρνω το λεωφορείο Νο 24... Είναι ήσυχη περιοχή.
Ναι, ξέρω... Έτσι είναι.
Δεν έχω ξαναβρεθεί έξω από δω.
Είναι καιρό εδώ;
Ο Λουτσιάνο ζει εδώ από τότε που τον ξέρω.
Πώς είναι αυτός ο Φίλιππο;
Ποτέ δεν τον συμπάθησα.
Είδες το απολίθωμα, έτσι;
Ο Λουτσιάνο άνοιξε την τσάντα κι ήταν μέσα.
Με τίποτα! Είσαι εύπιστος!
Ήταν παπούτσια σε πλαστική τσάντα!
Εγώ δεν είδα παπούτσια. Τα παπούτσια είναι μεγαλύτερα!
Η τσάντα είχε το σχήμα του αμμωνίτη!
Για στάσου... Ποτέ δεν ανέφερες την πλαστική τσάντα.
Ήταν μέσα το απολίθωμα κι εκείνοι γελούσαν!
Και λοιπόν; Μπορεί να αστειεύονταν.
Όχι... Όταν θέλησα να κοιτάξω...
το 'βαλαν στα πόδια.
Έτσι, δεν κατάφερα να το δω.
Δεν το είδα, εντάξει; Ικανοποιήθηκες;
Τι λες;
Άσ' τον να μιλήσει με τους γονείς του.
Θα βγούμε έξω... Μπορούμε να βγούμε στο μπαλκόνι;
-Πηγαίνετε... -Ευχαριστούμε... Έλα.
Η πλαστική τσάντα, ο αμμωνίτης...
τα παπούτσια...
Δεν μπόρεσα να βγάλω άκρη...
Εμένα μου φαίνεται αρκετά ξεκάθαρο.
Σοβαρά;
-Είμαι πολύ χαρούμενη. -Κι εγώ, βεβαίως...
Έχεις γνωρίσει τον πατέρα του Λουτσιάνο;
Τον είδα κάποτε στο σχολείο. Γιατί;
Ήταν κάπως επιθετικός...
Με σένα;
Έλα τώρα...
Φέρθηκε σκληρά στον Φιλίππο, το παιδί που τους κατηγόρησε...
Με το δίκιο του...
Έτσι λέω κι εγώ... Όμως, ήταν πολύ ενοχλητικό.
Ο Φιλίππο τα 'βγαλε όλα απ' το μυαλό του. Ποιος ξέρει γιατί;
Ίσως επειδή δε συμπαθεί τον Άντρεα.
Ναι, ο Άντρεα μου είπε ότι δεν τα πάνε καλά.
Φοβάμαι μη γίνω μανιακός...
μη βιάσω κανένα παιδί και καταλήξω στη φυλακή.
Όταν σε ρώτησα αν σε αηδίασα...
είπες ότι δεν ίσχυε αυτό και χάρηκα.
Μετά πήγα να δω την ταινία που μου είπες.
Καλά ήταν.
Χαίρομαι...
Χαίρομαι που πήγες να δεις αυτή την ταινία.
Πολύ καλό φαίνεται.
Ίσως, αλλά οι ταινίες πορνό είναι καλύτερες.
Επιλέγοντας να δεις την ταινία θα είσαι πιο κοντά...
Να τα κάνεις όλα θάλασσα!
Χθες πήρα ένα πορνοπεριοδικό...
και αυτοϊκανοποιούμουν μπροστά σε ανοιχτό παράθυρο!
Αυτοϊκανοποιούμουν!
Όλα ήταν καλά. Θα έπαιρνα Βάλιουμ.
Θα ήθελα να γνωρίσω την ιδιοφυΐα που τα εφήυρε.
Ξέρει πώς να βοηθάει τον κόσμο!
Ακόμα και τα σκυλιά πεθαίνουν απ' τη μυρωδιά των ροδακινιών.
Δεν την αντέχουν.
Μόνο ένα άσπρο χάσκι επέζησε, αλλά ο ήρωας το σκοτώνει.
Κάποια στιγμή μπαίνει σ' ένα πλοίο γεμάτο πτώματα.
Μέχρι τη σελίδα 60, όλοι είναι πλέον νεκροί!
Όσκαρ...
Πάντα μου άρεσε να ακούω τις ιστορίες σου.
Θα προσπαθήσουμε να δούμε για ποιο λόγο το ανέφερες αυτό;
Όλα αυτά τα νεκρά άτομα;
Δεν ξέρω.
Δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος.
Ο κόσμος λέει ότι είμαι σε φόρμα.
Εσύ τι πιστεύεις;
Είμαι καλά.
Η δουλειά πάει καλά...
Είμαι καλά.
Ακόμα κι αν σκέφτομαι ακόμα την αυτοκτονία...
νιώθω ότι μπορώ να προσπαθήσω μια άλλη φορά.
Την επόμενη φορά, μπορεί και να τα καταφέρω.
Πώς μπορείς να ζεις φυσιολογικά, να νιώθεις καλά...
και να σκέφτεσαι ακόμα την αυτοκτονία;
Πώς είναι δυνατόν;
Εύκολο: «Θα λυθεί κάθε μυστήριο «.
Δεν το διάβασα σωστά.
«Είναι ευκολονόητο...
«Όλα θα φωτιστούν κι η νύχτα δε θα σκιάζει πια το διάβα σου»
«Η φύση θα σε βοηθήσει και θα λυθεί κάθε μυστήριο «.
Δε βγάζω νόημα...
Μα είναι ξεκάθαρο!
Σοβαρά; Έτσι λες;
Εξήγησέ μου, τότε, τι σημαίνει «η φύση θα σε βοηθήσει»;
Ο άνθρωπος ενώπιον του σύμπαντος!
Λες βλακείες! Πολύ μαριχουάνα κάπνισες.
-Τι εννοείς; -Πολύ μαστούρωσες!
-Δηλαδή, άκουσα καλά. -Ναι.
Δεν μπορούσες να περιμένεις να τελειώσουμε την εργασία;
Συνέχεια καπνίζω! Για να έχω τη γεύση.
Συνέχεια!
Δεν έχεις καθόλου ρομαντισμό: «Ο άνθρωπος και το σύμπαν!»
Θα συνεχίσουμε αύριο, εντάξει;
Ηρέμησε.
Έλα, δώσε μου ένα φιλί...
Μόνο ένα... Ένα φιλάκι στο μάγουλο.
Όχι.
Καλά, κατάλαβα.
-Φεύγω. -Τα λέμε.
-Φεύγω. Καλό σου απόγευμα. -Γεια.
Από πού προέρχεται η λέξη;
Μη ρωτάς τη μητέρα σου, δε διάβασε ποτέ λατινικά...
Σημαίνει οδηγώ, ελκύω, παραπλανώ, εκτείνω..
Άρα...
«Θα οδηγηθείς, δίχως να μοχθήσεις...»
«Πράγματι, όλα τα πράγματα...»
Είχε δίκιο ο Ματέο...
Ο άνθρωπος ενώπιον του σύμπαντος...
Πολύ σωστά κατάλαβε!
Πάμε;
Σε πέντε λεπτά...
Να διαβάσω αυτό το ποίημα...
Λέγεται «Τα δάχτυλα του ποδός».
Τι στην ευχή συμβαίνει;
Τι δάχτυλα είναι αυτά που δε νοιάζονται για τίποτα πια;
Είναι πράγματι δικά μου;
Λησμόνησαν τα παλιά;
Τι έκαναν όταν ήταν ζωντανά;
Πάντα πρώτα σε όλα, πάντα πρώτα στο χορό...
μόλις άρχιζε η μουσική!
Ωραίο δεν είναι;
Με ακούς;
Πού ταξιδεύεις;
-Νιώθεις κούραση; -Ναι.
Πολύ κούραση;
Πολύ μεγάλη κούραση;
Αυτό το νυχτικό...
-Σ' ενοχλεί; -Λίγο...
Καλησπέρα.
-Περάστε, παρακαλώ. -Ευχαριστώ.
Ωραίος καναπές.
Απλός, άνετος.
Και κομψός, κατά κάποιο τρόπο.
Παρ' όλα αυτά, δεν πρόκειται να ξαπλώσω.
Μιλήστε μου για τα πάντα.
Ο Δρ Βιτάλι, απ' το Μιλάνο, μου μίλησε για σας.
Για να είμαι ειλικρινής, δε σας έχω ακουστά.
Πόσο χρονών μπορεί να είσαι;
Σίγουρα σε περνάω 4-5 χρόνια.
Οι ψυχολόγοι στην ηλικία σας είναι οι χειρότεροι του είδους.
Γιατί το λέτε αυτό;
Διότι στην ηλικία αυτή είστε πολύ κυνικοί.
Για σας είναι δουλειά, όχι λειτούργημα.
Είστε νεώτερος, όχι πλουσιότερος...
Δεν πιστεύω ότι είστε εξυπνότερος από μένα.
Ίσως δεν είμαι αρκετά ευφυής για σας...
αλλά εδώ δεν κάνουμε διαγωνισμό ευφυΐας.
Δεν είναι αυτό το θέμα μας...
Πόσο κρατάει η θεραπεία;
Ποιος αποφασίζει πότε θα τελειώσει;
Όταν έρθει η ώρα, θα το καταλάβουμε κι οι δύο.
Έχεις εντυπωσιακό χαρακτήρα.
Έχεις ήρεμο και γαλήνιο χαρακτήρα.
Αλήθεια; Χαίρομαι. Αυτό είναι καλό και για τους δυο μας!
Τα μάτια μου έγιναν πηγές από κρυστάλλινα νερά...
απ' όπου θα πιω να ξεδιψάσω.
Θ' αναζητήσω την ευδαιμονία σε δάση...
και ηλιόλουστες κοιλάδες, πιο θερμές από σένα.
Δε θα μείνω άλλο μαζί σου.
Κοιτώ τα σύννεφα, εκεί μακριά.
Όταν φύγω...
προσπάθησε να μου χαμογελάσεις...
δε θα είναι εύκολο, ξέρεις....
για να ζεις, πρέπει να πεθαίνεις πού και πού.
Αντίο, αγάπη μου, αντίο...
Τα σύννεφα ξεκίνησαν ήδη το ταξίδι τους...
Ορίστε!
Μου φαίνεται παράξενο. Είναι σχεδόν πάντα...
αφηρημένος, δε συγκεντρώνεται.
Γι' αυτό δεν παίζει δυναμικά. Είναι νωχελικός...
Αστοχεί τις περισσότερες φορές.
Γιατί δεν προσπαθείς λίγο;
Όλη μέρα διαβάζεις εφημερίδες και κουτσομπολεύεις.
Αφού ξέρεις πόσο σημαντικό είναι γι' αυτόν!
Γιατί δεν ανταγωνίζεσαι; Δε σου αρέσει να κερδίζεις;
Άφησες τον Στεφάνο να σε νικήσει.
Έτυχε σήμερα να μην παίξω καλά.
Δεν είναι αυτό. Παίζεις για την πλάκα σου.
Δεν παίζεις για να κερδίσεις.
Σκοπός είναι η νίκη.
-Δε συμφωνείς; -Όχι.
Ορίστε;
Γύρω στις έξι... συγγνώμη...
Μια στιγμή...
-Τι κάνεις εδώ; -Έκπληξη.
-Σίγουρα; -Ναι.
Συγγνώμη. Ναι...
Εξακόσια αντίγραφα.
Τι συμβαίνει;
Έστειλαν τους καταλόγους της έκθεσης για πολτοποίηση!
Τι είναι η πολτοποίηση;
Όταν σκίζουν τα βιβλία για ανακύκλωση.
Δόξα τω Θεώ!
Ευχαριστώ πάρα πολύ. Όχι, θα περάσουμε από κει.
-Τα βρήκαν; -Ναι.
Θα τα γυρίσεις πίσω, έτσι;
-Θα μιλήσω στην Πάολα... -Θα το είχα καταλάβει!
Τι συμβαίνει;
Δεν ξέρω...
Τώρα τελευταία, ο Άντρεα δε συμπεριφέρεται παράξενα;
Παράξενα; Γιατί;
Δεν ξέρω...
Έχασε επίτηδες στο παιχνίδι.
Έχασε επίτηδες.
Δεν είναι φυσιολογικό για την ηλικία του.
Έτσι κι αλλιώς δεν είναι φυσιολογικό.
Δεν έκλεψε αυτός το απολίθωμα. Το πιστεύεις;
Ναι.
Δυο μέρες προσπαθούσα να βελτιωθώ.
Ώσπου είδα σ' έναν τίτλο εφημερίδας τη λέξη: «αργά».
Δεν μπόρεσα ν' αντισταθώ. Έπρεπε να βρω το αντίθετο.
Έψαξα όλη την εφημερίδα να βρω τη λέξη: «γρήγορα».
Έψαχνα πάνω από μισή ώρα.
Δεν κατάφερα να πάω για ψώνια στις 4, όπως κανόνισα.
Ξέφυγα από το πρόγραμμα.
Έτσι, κανόνισα άλλη μέρα: Εχθές τα μεσάνυχτα.
Απέτυχα και πάλι.
Ήπια πολύ νερό πριν πέσω για ύπνο.
Μα δεν αποστείρωσα το ποτήρι και ήπια βρόμικο νερό.
Γύρισα πάλι στην αρχή.
Όρισε άλλη μέρα...
-Θα μπορούσα... -Άκουσέ με, Ραφαέλα!
Αυτή είναι η καλύτερη ώρα της ημέρας.
Έχω πιει το τσάι μου.
Νιώθω καλά. Έλα μαζί μου.
Παπούτσια ποδοσφαίρου για χωμάτινο γήπεδο.
Παπούτσια ποδοσφαίρου για χορτοτάπητα.
Παπούτσια για ποδηλασία, παπούτσια για καλαθοσφαίριση.
Παπούτσια για τένις, παπούτσια για τρέξιμο.
Παπούτσια για βόλεϊ.
Θα πρέπει να βαριέσαι πολύ. Γιατί δεν αθλείσαι;
Δεν έχεις ιδέα πόσο βαρετή είναι η ζωή μου!
Κάνεις λάθος. Ξέρω καλά.
Η ζωή μου είναι εξίσου βαρετή με τη δική σου.
Θα σε δω την Τετάρτη;
Δεν ξέρω αν αποστειρώνω σωστά τα πιάτα μου.
Τ' αποστειρώνω και μετά από λίγο λερώνονται ξανά.
Έτσι, τα πλένω από την αρχή.
Πρέπει να βρω καλύτερο σύστημα.
Πρώτα μπροστά...
Τα κοψίματα...
Γύρισμα στυλ «Φόσμπερι».
Πιο δυνατά! Σπρώξε εδώ!
Τι φτιάχνεις;
Πατατόπιτα. Τελείωσες τα μαθήματά σου;
Πριν από λίγο.
Μου δίνεις την τριμμένη φρυγανιά;
Μαμά...
Εγώ πήρα το απολίθωμα. Εγώ κι ο Λουτσιάνο.
Δε θέλαμε να το κλέψουμε. Πλάκα κάναμε.
Ο καθηγητής μας έχει μανία με τ' απολιθώματα.
Θέλαμε να δούμε τα μούτρα του...
Δε θέλαμε να...
Ήταν χαζομάρα.
Είχε δίκιο, λοιπόν, το αγόρι που σε κατηγόρησε.
Θα το επιστρέφαμε, αλλά έσπασε.
Προσπαθήσαμε να το κολλή- σουμε, αλλά έγινε χειρότερο.
Ήθελα να το πω στον μπαμπά. Χθες πήγαμε βόλτα.
Περνούσαμε τόσο όμορφα μαζί... Ήταν ευτυχισμένος.
Πλάκα θέλαμε να κάνουμε... Σου ορκίζομαι.
Ποτέ δε με κατάλαβες.
Ποτέ δεν είχαμε ουσιαστική σχέση.
Δεν πρόκειται να έρθω ξανά.
Πέντε χρόνια το ίδιο λέει. Τώρα θα σταματήσει;
Δεν καταλαβαίνω ποτέ τι αισθάνεσαι.
Δε χρειάζεται ειδική μέθοδο. Φταίει που είσαι ψυχρός.
Με τον πρώην ψυχαναλυτή μου ήμαστε πιο δεμένοι.
Κάπου καταλήξαμε.
Δεν υπάρχει λόγος ν' απογοητευόμαστε.
Ας δούμε τι έγινε και πώς θα προχωρήσουμε.
Δεν αγχώνεσαι καθόλου.
Αφού κι εσύ ξέρεις ότι έχει τελειώσει.
Δε φταις εσύ.
Το θέμα είναι απλό:
Δεν είσαι ο κατάλληλος ψυχαναλυτής για μένα.
Δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο. Η θεραπεία έλαβε τέλος.
Τι θα κάνει άραγε; Θα πάει σε άλλον ψυχαναλυτή;
Δεν μπορώ. Απέτυχα.
Πόση ώρα μας έμεινε;
Ένα λεπτό... Σ' ένα λεπτό θα έχουν τελειώσει όλα.
Νιώθω καλύτερα τώρα!
Συνεπώς...
Θα τα πούμε την Τρίτη.
Αντίο.
Τι κάνεις απόψε;
-Πάμε κινηματογράφο; -Πάμε...
Σε ποια ταινία;
Κάποια που παίζεται στον κινηματογράφο «Αλχάμπρα».
Ακούω τόσα από ασθενείς μου, που νομίζω ότι την έχω δει.
Το πρόβλημα είναι ότι μου έχουν πει τα πάντα.
Γνωρίζω τους χαρακτήρες, τις σημαντικότερες σκηνές...
Μου έχουν πει ακόμα και το τέλος.
Εδώ και δέκα λεπτά μιλάω μόνος μου!
Έρχεσαι μαζί μου αύριο για τρέξιμο;
Πρέπει να δω κάποιους φίλους.
Φίλους...
Έλα για τρέξιμο! Μαζί με τη μαμά, έτσι;
Φυσικά!
Για πέντε μίλια μόνο, να κάψουμε λίγες θερμίδες.
Έλα...
-Εντάξει; -Εντάξει.
Θα πάμε μέχρι το λιμάνι και θα γυρίσουμε.
Από δω πάλι πίσω...
Κι από εκεί πάλι εδώ...
Μετά θα τρέξουμε σ' όλη τη λεωφόρο, εντάξει;
Παρακαλώ;
Καλησπέρα, Όσκαρ. Πώς είσαι;
Λυπάμαι που τ' ακούω.
Τι συμβαίνει;
Είχαμε πει να συναντηθούμε την Τρίτη.
Μπορούμε να το κανονίσουμε γι' αύριο αν θέλεις.
Δευτέρα πρωί στις 8...
Ναι.
Σύμφωνοι.
Μου λες ξανά τη διεύθυνση;
Εντάξει.
Θα τα πούμε, λοιπόν...
Αντίο.
Τι συμβαίνει;
Κάποιος ασθενής μου έχει πρόβλημα. Πρέπει να πάω.
Αναβάλλεται το τρέξιμο.
Πρέπει να φύγεις αμέσως;
Είναι πολύ σοβαρό.
Δεν ξέρω πότε θα γυρίσω. Το σπίτι του είναι μακριά.
-Εντάξει; -Καλά.
Θα πάρω το αυτοκίνητο. Γεια.
-Αντίο, παιδιά. -Αντίο.
Άφησέ το!
Ευχαριστώ που ήρθατε.
Δυσκολευτήκατε να βρείτε το σπίτι;
Όχι ιδιαίτερα.
Εγώ έπρεπε να έρθω, αλλά δεν ήμουν καθόλου καλά.
Βγάλτε τη ζακέτα σας...
Συγγνώμη για την εμφάνιση. Δύο μέρες είμαι χάλια.
Δεν μπορούσα να σας εξηγήσω απ' το τηλέφωνο.
Έπρεπε να περιμένω μέχρι την Τρίτη, αλλά ήταν επείγον.
Τι συμβαίνει;
Έκανα κάποιες εξετάσεις κι ακτινογραφίες...
Βρέθηκε κάτι...
Τι σου είπαν;
Μπορεί να είναι καρκίνος του πνεύμονα.
Δεν καπνίζω, είμαι σε καλή φόρμα, ζω στην εξοχή...
Σας έφερα εδώ Κυριακάτικα...
Μη σας νοιάζει αυτό. Καλά κάνατε και τηλεφωνήσατε.
Σας καταλαβαίνω, αλλά η διά- γνωση δεν έχει επιβεβαιωθεί.
Θα πρέπει να κάνετε κι άλλες εξετάσεις.
Μα ξέρω ήδη.
Είναι σίγουρο: είναι όγκος.
Ναι, είναι κανείς εδώ; Εγώ είμαι.
Ακούτε;
Είναι κανείς εδώ;
Γυρίζω σπίτι, Πάολα.
Θα τα πούμε. Γεια σου, καρδιά μου.
Τι συμβαίνει;
Ο γιος σου... είχε κάποιο ατύχημα.
Ο Άντρεα... Τι έπαθε;
Πήγαν για κατάδυση.
Είναι καλά;
Τι συμβαίνει, Λουτσιάνο;
Τι συμβαίνει;
Πώς είναι; Πώς είναι ο Άντρεα;
Θα κάνω κάποια τηλεφωνήματα.
Εντάξει;
Έχει τηλεφωνητή...
Βαλέριο, είμαι ο Τζιοβάνι.
Θέλω να σ' ενημερώσω για κάτι.
Είμαι στο νοσοκομείο...
και ήθελα...
να σου πω...
ότι...
Ήθελα να σου πω...
Ήθελα να σ' ενημερώσω...
Η ημερομηνία γέννησής του;
11 Οκτωβρίου, χίλια εννιακό...
Καλησπέρα... Φέραμε τα ρούχα.
Ο Φάμπιο έφερε σάντουιτς.
Καλά...
Ο άνθρωπος πρέπει να ντύσει τον Άντρεα. Δώσε τα ρούχα.
11 Οκτωβρίου;
11 Οκτωβρίου του 1983.
Αντίο, Άντρεα...
Αντίο.
Το βγάζετε για λίγο;
Ευχαριστώ.
Το νούμερο 9 προλαβαίνει το νούμερο 2!
Μπορώ να μπω;
Ένα λεπτό...
Σου έφερα πρωινό.
Ευχαριστώ, Ιρένε, δεν ήταν ανάγκη.
Σηκώθηκα... έρχομαι αμέσως.
Ο μπαμπάς;
Έφυγε για τη δουλειά... Έρχομαι.
Μπαμπά;
Εχθές, ένιωθα ευτυχία...
γιατί βρήκα το μήνυμά σου μόλις μπήκα.
Το ήξερα ότι θα ερχόμουν εδώ.
Δεν έχω κανέναν άλλον.
Τίποτα συγκλονιστικό δε συμβαίνει στη ζωή μου.
Εδώ, όμως, ζωντανεύω...
Επιτέλους, μπορώ να κλάψω.
Ούτε αυτό δεν μπορούσα να κάνω πριν.
Αισθάνομαι καλύτερα.
Δε μου συμβαίνει πάντα.
Ύστερα από κάποιες συναντή- σεις νιώθω κάτι να με πνίγει.
Για να συνέλθω επισκέπτομαι τα μαγαζιά από κάτω.
Σήμερα είναι διαφορετικά.
Σήμερα θέλω να κλάψω.
Θα μπορούσα να κλαίω για το υπόλοιπο της ζωής μου.
Καλησπέρα.
Πώς είσαι;
Πέρασε...
Ήθελα να έρθω στην κηδεία.
Λυπάμαι πολύ...
Ήθελα να είμαι κοντά σου.
Πήρα τρία ηρεμιστικά για να διατηρήσω την ψυχραιμία μου.
Έφερα λουλούδια, αλλά δεν τα κατάφερα.
Πήγα στο γνωστό κινηματογράφο.
Ήταν αυτός ο τύπος εκεί... Αρχικά, είδαμε ταινία πορνό.
Του τράβηξα μαλακία και μετά του πήρα πίπα.
Ύστερα, ήθελα κι άλλο.
Βρήκα κάποια πόρνη στο δρόμο.
Την πήρα, από μπροστά κι από πίσω.
Γύρισα σπίτι κι η Ρομπέρτα κοιμόταν ήδη.
Είναι πολύ όμορφη. Την αγαπώ. Γιατί δεν την ποθώ;
Μόλις έδωσες την απάντηση.
Ποια είναι η απάντηση;
Νομίζεις ότι δεν αξίζεις τίποτα.
Κάθε φορά που συμβαίνει κάτι καλό στη ζωή σου...
τρομάζεις...
Καλά, καλά, παράτα με πια!
Πάντα τις ίδιες βλακείες λες!
Μίλησες με την Κάρλα;
Ναι.
Και;
Μια χαρά τα καταφέρνει μόνη της.
Φεντερίκο και Άνα Σαρατσινέλι...
Είναι οι γονείς του Λορέντζο, ενός φίλου απ' το σχολείο.
Ερχόταν συχνά εδώ. Τον θυμάστε;
Πότε σκέφτεσαι να γυρίσεις στη δουλειά;
Την ερχόμενη εβδομάδα...
Γεια.
Γεια σου, καρδιά μου.
Πώς πήγε η προπόνηση;
Καλά.
Τα συνηθισμένα.
Την Κυριακή έχετε παιχνίδι;
Φυσικά.
Μιλούσα με κάποιους φίλους απ' το σχολείο...
και στους φίλους του Άντρεα...
Ναι...
Θέλω να του κάνουμε λειτουργία
Προσπαθώ να σκεφτώ κάτι άλλο, αλλά...
Υπάρχουν και χειρότερα, έτσι;
Ναι.
Εντάξει.
Την Τετάρτη ήταν η επέτειός μας...
Κατάφερα να του μιλήσω για τις εμμονές μου.
Τέρμα οι ημερομηνίες, τέρμα οι κανόνες από τότε...
Τελείωσα με τις ημερομηνίες!
Νιώθω καλύτερα...
φοβάμαι, όμως, ότι αν προσπαθήσω πολύ...
θα καταλήξω σχιζοφρενής.
Δεν ξέρω τι σημαίνει αυτό. Είναι πιθανό, όμως, να συμβεί.
Κατά τη γνώμη μου, δεν υφίσταται κίνδυνος.
Είναι φυσικό να νιώθεις άγχος.
Είναι μεγάλη πρόκληση για σένα.
Δε θα σταματούσα τώρα.
Καλησπέρα.
Είναι πιο ακριβό. Σκεφτείτε το.
Συγγνώμη...
Το μοντέλο αυτό ήρθε πριν από δύο μέρες...
Πόσο διαρκεί; Χρονικά εννοώ.
Εξαρτάται...
Είστε δύτης;
Όχι, απλώς ήθελα να μάθω.
Υπάρχει κάτι για να μετράται ο αέρας;
-Ναι, μανόμετρο. -Μπορώ να το δω;
Συνδέεται μ' ένα σωλήνα που καταλήγει στο ρυθμιστικό.
Και το ρυθμιστικό;
Αυτό είναι.
Είναι ακριβές το μανόμετρο;
Υποθέτω πως ναι.
Τι είναι η κόκκινη περιοχή;
Είναι όπως στο αυτοκίνητο.
Στις 200 ατμόσφαιρες είναι πλήρες.
Όταν πέσει στις 50, χρησιμοποιείς την εφεδρία.
-Τότε, πρέπει ν' αναδυθείς. -Είναι το καλύτερο...
Ένας πεπειραμένος δύτης μένει και 10 λεπτά κάτω.
Είναι καλύτερα, όμως, να ανέβει.
Φυσικά.
Λοιπόν...
θες να πάμε για τρέξιμο;
Μετά έκανα τομογραφία.
Ήταν όπως το φανταζόμουν: Έχω όγκο.
Ξεκίνησα τη χημειοθεραπεία.
Πρέπει να πηγαίνω κάθε δύο βδομάδες εκεί.
Πηγαίνω στην κλινική για εξωτερικούς ασθενείς.
Ίσως να θες να μάθεις πώς νιώθω;
Ναι, πώς νιώθεις;
Φοβάμαι.
Πριν σκεφτόμουν μόνο το θάνατο...
Τώρα αναρωτιέμαι αν θα επιζήσω.
Δεν μπορώ να το πω στη μητέρα μου.
Η ιδέα να χάσει το γιο της παραείναι για εκείνη.
Τι χαζός που είμαι να σου πω κάτι τέτοιο!
Δεν πειράζει. Συνέχισε.
-Συγχώρεσέ με. -Μην ανησυχείς.
...και μετά σ' όλη την λεωφόρο...
Εμπρός;
Εμπρός, Όσκαρ, τι κάνεις;
Λυπάμαι που το ακούω αυτό.
Καταλαβαίνω. Λυπάμαι.
Μπορούμε να το κανονίσουμε για αύριο.
Αύριο στις οχτώ, αν θέλετε...
Σήμερα;
Όχι, σήμερα δεν μπορώ...
Τα λέμε αύριο στις οχτώ.
Εντάξει... Γεια.
Μίλησα στη μαμά το πρωί.
Τι κάνει;
Θέλει να έρθει να μας βοηθήσει.
Πότε;
Της είπα να μην έρθει. Άρχισε να κλαίει...
-Θες να πας σπίτι; -Γιατί;
Είπε ότι θα μας κάνει καλό να ξεχαστούμε...
Καλησπέρα. Είστε έτοιμοι να παραγγείλετε;
Τι έχουμε για να ξεκινήσουμε;
Σούπα, γαρίδες σπέσιαλ ή ταλιατέλες με μανιτάρια...
Τι θα πάρετε;
Τις γαρίδες.
Κι εγώ.
-Μετά θα πάρετε το κύριο πιάτο; -Ναι.
Πήγα σ' ένα μαγαζί με είδη καταδύσεων...
και μίλησα στον πωλητή.
Τα σύνεργα του Άντρεα μπορεί να είναι ελαττωματικά.
Γιατί έφυγες;
Μπορεί να ήταν χαλασμένος ο ρυθμιστής.
Είναι μικρό κομμάτι.
Από λίγο κομμάτι λάστιχο εξαρτώνται τα πάντα!
Ο αέρας δεν μπορούσε να περάσει!
Δούλευε, μας το είπαν!
Τότε πού είναι το τεπόζιτό του;
Το μηχάνημά του δούλευε!
Ο Άντρεα μπήκε σε μια σπηλιά και χάθηκε.
Δεν είχε πλέον αέρα ενώ γύρευε να βρει διέξοδο...
και έβγαλε το τεπόζιτο για να ανέβει πιο γρήγορα.
Ο Άντρεα, μόνος στη σπηλιά...
Δεν είναι λογικό...
Και τα χέρια του που ήταν σκισμένα; Δεν καταλαβαίνω!
Γιατί χτυπάς τα χέρια σου;
Ήταν χαζός! Σφύριξε!
Δεν ήταν χαζός!
Πώς είναι;
Νομίζω ότι είναι καλά.
-Τι θα κάνουν; -Ποιοι;
Θα την βγάλουν από το πρωτάθλημα;
Ήδη την έβγαλαν κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού.
Θα την αποκλείσουν από τρία ή τέσσερα παιχνίδια...
Να της μιλήσω;
Εντάξει.
Δε θέλεις να μιλήσεις;
Καθόλου.
Δε θέλει να μιλήσει.
Δεν είμαστε εμείς που κανο- νίζουμε τα ραντεβού της ζωής.
Αυτοί, όμως, που μένουν...
ιδίως οι γονείς κι η οικογένεια, αναρωτιούνται.
Μόνο μια απάντηση υπάρχει.
Ο Θεός έκλεισε αυτό το ραντεβού.
Ακόμα κι αν δεν ξέρουμε το λόγο.
Μπορούμε μόνο να χρησιμο- ποιήσουμε την πίστη μας...
για να αντιμετωπίσουμε κάτι που δεν κατανοούμε.
Η Βίβλος λέει...
«Αν ο αφέντης ήξερε πότε θα ερχόταν ο κλέφτης...»
«δε θα τον έκλεβε «.
Παρομοίως, δε γνωρίζουμε πότε θα μας καλέσει ο Κύριος.
Το σώμα του Χριστού.
Κοίτα αυτήν την κούπα: Είναι χτυπημένη.
Η κούπα είναι χτυπημένη.
Το βάζο έχει ραγίσει. Ας το γυρίσουμε ανάποδα.
Όλα έχουν καταστραφεί σ' αυτό το σπίτι.
Όλα είναι γρατζουνισμένα ή σπασμένα!
«Αν ξέραμε πότε θα έρθει ο κλέφτης, δε θα μας έκλεβαν.»
Ο κλέφτης, ο αφέντης... Τι σόι πρόταση είναι αυτή;
Μια πρόταση είναι απλώς... Τι συμβαίνει;
Τι είναι αυτό;
Τι στο καλό σημαίνει; Τι είναι;
Τι συμβαίνει;
Κοίτα αυτό το τασάκι. Είναι χτυπημένο...
Ας το κρύψουμε. Πάει!
Το αγαπημένο μου τσαγερό.
Το σπάσαμε, μετά το κολλήσαμε...
Κάναμε καλή δουλειά, δεν μπορεί κανείς να το καταλάβει.
Δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είναι σπασμένο.
Ακόμα κι αυτό, όμως, είναι... σπασμένο!
Μετά τη θεραπεία δε νιώθω καλά, αλλά είμαι ήρεμος.
Άλλωστε εξαρτάται από το πώς αντιμετωπίζουμε την ασθένεια.
Δεν πρέπει να ενδίδουμε, έτσι;
Συχνά λένε ότι η ψυχολογική κατάσταση των ασθενών...
είναι θεμελιώδης για τη θεραπεία της ασθένειας.
-Συμφωνείς μ' αυτό; -Όχι.
Δε συμφωνώ.
Μπορείς να γίνεις καλά ακόμα κι αν δεν κάνεις τίποτα...
ακόμα κι αν δε θες να ζήσεις.
Αν, όμως, πρέπει να έχει άσχημο τέλος, τέτοιο τέλος θα 'χει.
Ακόμα κι αν ο ασθενής αντι- δράσει καλά κι αντισταθεί...
ακόμα κι αν ο ασθενής θέλει να ζήσει πάση θυσία.
Αυτό πιστεύω κι εγώ.
Μακάρι να μπορούσα να είχα ζητήσει συγγνώμη...
αλλά δεν μπορούσα.
Σκέφτομαι εκείνη την Κυριακή που πήγα σπίτι του.
Δεν μπορώ να συνεχίσω να τον βλέπω.
Πάντα τον συνέδεα με το θάνατο του Άντρεα.
Θα έπρεπε να του πεις πώς νιώθεις.
Να του πεις για το πρόβλημά σου.
Μίλησέ του...
Πες του ότι όλα είναι χάλια εξαιτίας μου.
Τι θα απογίνει με τη θεραπεία του;
Δεν πιστεύω ότι πρέπει να του πω...
τι συνέβη σε μένα. Δεν είναι σωστό.
Ναι, αλλά πιστεύω ότι είναι ζωτικής σημασίας πλέον.
Γεια.
Γεια, τι κάνεις εδώ;
Ήθελα να έρθω να σε πάρω.
Γιατί δεν έφυγες με τους άλλους;
Θέλω να βάλω 10 καλάθια στη σειρά.
Δέκα στη σειρά!
Απ' ό,τι φαίνεται δεν είναι καλή μέρα σήμερα.
Η μαμά σ' έστειλε;
Η μαμά; Γιατί;
Άρχισες να ανησυχείς τώρα για μένα;
Μόλις μπήκα στο δωμάτιο, άλλαξες θέμα.
Φέρεσαι πολύ άνετα.
Γιατί το λες αυτό;
Χώρισα με τον Ματέο.
Τι συνέβη;
Τον παράτησα. Δεν είχε ποτέ ε- κείνος το κουράγιο να το κάνει.
Δε βλεπόσαστε πλέον;
Όχι, μόνο στο σχολείο βλεπόμαστε.
Με έφερε μια φορά από το σχολείο.
Δεν το θέλω αυτό. Με κάνει να νιώθω άβολα.
-Νοιάζεται, όμως, για σένα. -Από υποχρέωση το κάνει!
Λυπάμαι, αλλά δε μου λείπει πολύ.
Αγαπημένε μου, Άντρεα...
Το γράμμα μου δε θα είναι τόσο όμορφο σαν το δικό σου.
Πήγα στη βιβλιοθήκη...
και διάβασα πολλά ερωτικά γράμματα διάσημων γυναικών...
ελπίζοντας να αντιγράψω κάποια.
Οι συγγραφείς, όμως, δε σ' αγαπούν όπως εγώ.
Έτσι είναι προτιμότερο να χρησιμοποιήσω δικές μου λέξεις.
Θα με καλέσουν σε λίγο για φαγητό...
αλλά θέλω να τελειώσω αυτό πρώτα.
Σκέφτομαι το περσινό καλοκαίρι και τη μέρα που γνωριστήκαμε.
Θυμάσαι που τον είδες στο σταθμό μετά το ταξίδι;
Πώς δεν το είχα παρατηρήσει;
-Δεν είδαμε κάτι περίεργο. -Θα έπρεπε;
Ίσως να μην ήταν σημαντικό. Δεν το ανέφερε ποτέ.
Τι δεν ανέφερε;
Εδώ...
«Ειδωθήκαμε μόνο για μια μέρα...»
«αλλά δεν έφτανε για να καταλάβω...»
Μόνο μια μέρα!
Ναι, το ξέρω, το διάβασα αλλά...
Είναι ο τρόπος που γράφει για τον Άντρεα...
Για παράδειγμα, σ' ένα σημείο λέει...
ότι φαίνεται ντροπαλός, αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα.
Όταν είναι σιωπηλός, δε νιώθεις παράξενα.
Ναι, έτσι συμβαίνει.
Έχουμε διεύθυνση;
Στο πίσω μέρος του φακέλου.
Θα μάθω το νούμερό της από τις πληροφορίες.
Ίσως θα ήταν καλύτερα να γράψεις.
Γιατί;
Επειδή πρέπει να της μιλήσουμε.
Δεν ξέρει... Δεν ξέρει για τον Άντρεα.
Συνέβη πριν περίπου ένα μήνα.
Ήταν Κυριακή...
Αγαπητή Αριάνα...
Σου γράφω εγώ, ο πατέρας του Άντρεα...
Έχω να σου πω μερικά άσχημα...
Αγαπητή Αριάνα...
Πώς σταματάς τώρα;
Κουράστηκες κιόλας;
Οι φίλοι μου με περιμένουν να πάμε για καταδύσεις.
-Περιμένουν; -Ναι.
Ας μείνουμε μαζί, εντάξει;
Μπορείς να πας την άλλη Κυριακή, εντάξει;
-Έγινε... -Έλα.
Πιο γρήγορα.
Πάντα μου βρίσκεις δικαιολογίες.
Πάντα.
Κανείς δε νιώθει ένοχος όταν είναι μαζί σου.
Ό,τι κι αν κάνω, πάντα βρίσκεις μια δικαιολογία.
Όμως πάντα υπάρχει κι ένα τίμημα!
Πώς μπορεί κάποιος να αρνηθεί να το πληρώσει;
Για να δω...
Χαριτωμένο... Φαίνεσαι μια χαρά.
Ναι, μ' αρέσουν τα χρώματα.
Σου πάει...
Μήπως ήταν καλύτερο το πράσινο;
Απλώς διαφορετικό. Και τα δύο είναι όμορφα.
Γιατί δεν παίρνουμε και τα δύο;
Άσε με να δοκιμάσω πάλι το προηγούμενο.
Το γραφείο είναι κοντά στο σπίτι...
και δε χρησιμοποιώ πια το αμάξι.
Κρίμα... Ήταν το μόνο μέρος...
που μπορούσα να ακούσω ραδιόφωνο.
Σου είπε ο Τζιοβάνι τι συνέβη;
Κάτι παράξενο και ταυτόχρονα όμορφο.
Ο Άντρεα είχε φιλεναδίτσα. Δεν το ξέραμε...
Του έγραψε γράμμα και...
Συναντήθηκαν σε μια κατασκήνωση...
λίγες βδομάδες πριν ο Άντρεα...
Εκείνη ετοιμαζόταν να φύγει όταν εκείνος έφτασε...
Λεγόταν Αριάνα. Η Αριάνα είναι...
Θέλω να τη γνωρίσω.
Θυμάται τα πάντα για εκείνη τη μέρα ακόμα και τι φόραγε...
όπως και το τραγούδι που ακουγόταν στο μπαρ...
Τη φαντάζομαι... Ίσως εξαιτίας του τρόπου που γράφει.
Θέλω να τη γνωρίσω.
Γιατί προσπάθησες να με σταματήσεις που μιλούσαν πριν;
Δεν έκανα τέτοιο πράγμα.
Δεν ήταν ότι τους έφερα σε δύσκολη θέση...
Καθόλου... Απλώς σου έπιασα το χέρι.
Ήθελα να είμαι κοντά σου.
Όχι, ήθελες να σταματήσω να μιλάω για τον Άντρεα.
Πιστεύεις ότι όταν μιλάς σε άλ- λους σημαίνει ότι κάτι χάνεις.
Σε λυπάμαι.
Εντάξει.
Γνώρισα τον άντρα μου όταν ήμουν 24 ετών.
Ήταν στρατιωτικός καριέρας.
Μετά το γάμο, μετακομίσαμε στη Ρώμη.
Ζούσαμε σε στρατώνα.
Όλη η γειτονιά ήταν ο στρατώνας.
Πηγαίναμε στην πόλη την Κυριακή με τα καλά μας ρούχα.
Μερικές φορές ερχόταν η σύζυγος κάποιου συναδέλφου του.
Θα με ρωτούσε...
«Σκέφτεστε να κάνετε παιδιά;»
Τα αγαπάω τα παιδιά.
Δεν μπορούσαμε, όμως, να κάνουμε...
Συγχώρα με.
«...κι εκείνο το απόγευμα η Πάολα είπε...»
«ότι είσαι το μόνο άτομο που...»
Πάω για ύπνο. Εσύ τι θα κάνεις;
Έρχομαι.
Όχι, δεν έχω γράψει ακόμα το γράμμα στην Αριάνα.
Το φαντάστηκα.
-Κι αν είχα μείνει τότε... -Ερώτηση είναι αυτό;
Αν δεν είχα πάει σ' εκείνον τον ασθενή σαν χαζός...
Αν είχα μείνει...
Θα είχε φύγει, ούτως ή αλλιώς.
Αν τον κυνηγούσα...
θα είχαμε πάρει παγωτό, θα είχαμε δει μια ταινία...
Σε παρακαλώ! Δεν μπορείς να γυρίσεις το χρόνο πίσω!
Αυτό θέλω να κάνω. Να γυρίσω το χρόνο πίσω.
Φυσικά, μόνο εσύ έχεις σημασία.
Δε νοιάζεσαι για τον Άντρεα! Ούτε καν της έχεις γράψει...
Προσπάθησα να της γράψω. Δεν μπορώ, όμως.
Πιστεύω ότι ίσως...
Δε με νοιάζει τι πιστεύεις!
Δε θέλω να ακούσω τίποτα άλλο!
Φτάνει, σ' ευχαριστώ.
Ευχαριστώ.
Τι κάνεις;
Μέτρια...
Γεια σας, θα μπορούσα να μιλήσω στην Αριάνα, παρακαλώ;
Αριάνα;
Είμαι η μητέρα του Άντρεα Σερμόντι.
Ο Άντρεα έπαθε ένα ατύχημα στη θάλασσα.
Πέθανε...
Αριάνα...
Έπαθε θρόμβωση...
Μπορώ να σου τηλεφωνήσω και αργότερα...
Θα χαρούμε να σε συναντήσουμε.
Ναι, το ξέρω ότι έχεις σχολείο αλλά θα μπορούσαμε να έρθουμε.
Γιατί δε θες;
Θα αφήσουμε λίγο τον καιρό να περάσει.
Σκέψου το λίγες μέρες...
Καταλαβαίνω.
Λυπάμαι που νιώθεις έτσι αλλά αν αυτό θες...
Γεια σου, Αριάνα.
Καλησπέρα.
Θα μείνω εδώ σήμερα.
Ωραία.
Τι κάνεις;
Τι κάνει η οικογένειά σου;
Η οικογένειά μου;
Φυσικά, τι κάνει η οικογένειά μου...
Έχω να σε δω ενάμιση χρόνο.
Μίλησες για 200 βιβλία, μουσική, ποδόσφαιρο...
Γιατί αλλάζεις θέμα;
Γιατί αποφεύγεις τα προβλήματά σου;
-Δεν το κάνω αυτό. -Αλήθεια;
Όχι αυτές τις τελευταίες μέρες πάντως.
Ήθελα να σου μιλήσω λίγο γιατί σε συμπαθώ.
Συγγνώμη, αλλά... Δε θα ξανάρθω.
Δε θα ξανάρθεις.
Δεν είναι πρωτότυπο αυτό, ξέρεις.
Υπάρχει πάντα η στιγμή που ο ασθενής λέει:
«Δε θα επιστρέψω, δε γίνεται τίποτα άλλωστε.»
Όχι, με βοηθάει πολύ.
Η ασθένειά μου, όμως, άλλαξε την κατάσταση.
Πρέπει να γίνω καλύτερα. Σ' αυτό πρέπει να επικεντρωθώ.
Δεν ήθελα καν να έρθω σήμερα.
Ήθελα να σου τηλεφωνήσω ή να σου γράψω...
Σκέφτηκα ότι είναι καλύτερα να σε αποχαιρετήσω αυτοπροσώπως.
Ήθελα να σ' ευχαριστήσω για όλα.
Να προσέχεις.
Ορισμένους ασθενείς δεν τους ακούω.
Μ' άλλους δένομαι συναισθηματικά.
Είναι σαν να περνάω ό,τι κι αυτοί.
Μάλλον δεν τους βοηθάω πολύ.
-Ίσως να γύρισες πολύ νωρίς. -Δεν είναι αυτό.
Δεν είμαι πλέον αντικειμενικός.
Το έχεις συζητήσει με κανέναν;
Με τον Ενρίκο.
Τι είπες;
Να μην παίρνω βιαστικές αποφάσεις... να περιμένω.
-Κάν' το. -Η αναμονή δεν κάνει τίποτα.
Άλλωστε το έχω αποφασίσει.
Νιώθω καλύτερα αν και δε μ' αρέσει που το λέω.
Έτσι είναι καλύτερα για όλους.
Εμείς τι θα κάνουμε;
-Δεν ξέρω. -Είναι τόσο άσχημα;
Ας μην το συζητήσουμε τώρα.
Καληνύχτα.
Δεν το περίμενα καθόλου αυτό.
Λυπάμαι πολύ.
Μπορώ να ρωτήσω το λόγο;
Φυσικά και μπορείς να ρωτήσεις.
Συνέβησαν πολλά και...
ο γιος μου...
Δεν μπορώ πλέον. Είναι απλό.
Δεν κάνω πλέον αυτή τη δουλειά.
Αν θέλεις, μπορώ να σε συστήσω σε άλλον ψυχαναλυτή...
για να συνεχίσεις τη θεραπεία σου...
Όχι, θέλω να δοκιμάσω να τη σταματήσω.
Πότε θα επιστρέψεις στη δουλειά;
Δεν ξέρω αν θα επιστρέψω ποτέ.
Θα σε περιμένω.
Θα είναι το επόμενο ραντεβού μου.
Τι στο καλό είναι αυτό; Με παρέσυρες...
σου είπα τα πάντα και μετά με χαιρετάς!
Άει στο διάολο!
Νιώθω χάλια, διάολε! Όλο και χειροτερεύει η κατάσταση!
Κάθαρμα, ηλίθιε... Μου τη φέρατε!
Θα μου το πληρώσεις αυτό!
Δεν είμαι καλά, ηλίθιε!
Δεν είμαι καλά!
Λυπάμαι...
Λυπάμαι πολύ.
-Γεια, τι κάνεις; -Εντάξει, κι εσύ;
Θέλω να αγοράσω ένα δώρο για ένα φίλο του γιου μου.
Θυμάσαι το γιο μου;
Βεβαίως και τον θυμάμαι. Ερχόταν εδώ συχνά.
Δε θέλω να με παρεξηγήσεις.
Ξέρεις καλύτερα από μένα τη μουσική...
που θα αρέσει σ' ένα αγόρι της ηλικίας του.
Για να δω...
Κοίταξα τριγύρω...
αλλά δεν ξέρω τι να διαλέξω.
Ναι... Ορίστε.
Αυτή δεν είναι καινούργια παραγωγή...
αλλά είναι τόσο καλή, που λογικά θα του αρέσει.
Υπάρχει μετάφραση της μουσικής;
Όχι.
Ο γιος μου με κορόιδευε.
Μου είπε ότι είχα πρόβλημα με τα αφτιά μου.
Εγώ ακούω μόνο ιταλική μουσική!
Αυτό είναι για εκείνον.
Θέλω να του αγοράσω ένα δώρο.
Θα ήθελες να το ακούσεις;
Ναι.
Καλησπέρα.
Είμαι η Αριάνα...
η φίλη του Άντρεα.
Είσαι ο πατέρας του;
Ναι.
Να περάσω;
Φυσικά.
Προσπάθησα να τηλεφωνήσω αλλά δεν απαντούσατε.
Θα ήθελα να χαιρετήσω τη γυναίκα σου.
Μου τηλεφώνησε και...
Φοβάμαι! Η Πάολα δεν είναι εδώ τώρα...
Εμπρός! Δεν τη χαιρέτησα κανονικά.
Πρέπει να επιστρέψουμε σύντομα.
-Θέλεις λίγο ακόμα; -Όχι, ευχαριστώ.
-Σίγουρα; -Ναι.
Η Πάολα δε θα αργήσει. Μπορούμε να της τηλεφωνήσουμε...
Όχι, δεν πειράζει.
Εντάξει.
Συγγνώμη που ρωτάω πού είναι το δωμάτιο του Άντρεα.
-Σήμαινε πολλά για μένα. -Το ξέρω.
Ήξερα περίπου πώς ήταν.
Το δωμάτιο του Άντρεα;
Έχω μερικές φωτογραφίες που πήρε εκείνος.
Τις έχετε μαζί σας;
Ναι.
-Εκείνος τις έβγαλε; -Ναι.
Ήθελε να μου δείξετε το δωμάτιό του.
Περίεργο, έτσι;
Το κορίτσι είναι εκεί...
Ποιο κορίτσι;
Η Αριάνα.
Είναι φίλη του Άντρεα.
Γιατί είναι εδώ;
Ήρθε να τον χαιρετήσει. Σε περιμένει.
Μα εγώ...
Είναι μέσα.
Συγγνώμη για το τηλεφώνημα.
Δεν ξέρω...
Όταν μου μίλησες για τον Άντρεα...
Μην ανησυχείς.
Αριάνα...
-Τη φανταζόμουν διαφορετικά, ε; -Δεν ξέρω...
Πιο όμορφη;
Όχι, απλώς διαφορετική... Η φωνή στο τηλέφωνο ίσως...
Τα μαλλιά μου ήταν πιο μακριά.
Η μαμά είπε ότι ήταν καλύτερα.
-Είσαι κουρασμένος; -Όχι.
Θέλεις να κάνεις ντους;
Θα βγούμε ή θα φάμε εδώ;
Πρέπει να φύγω.
Μπορείς να κοιμηθείς εδώ αν θέλεις.
Για να πω την αλήθεια... έχω ένα φίλο...
που με περιμένει κάτω.
Θα κάνουμε μαζί οτοστόπ.
Κι οι γονείς σου τι λένε;
Ο μπαμπάς είναι εναντίον.
Η μαμά μου ζήτησε απλώς να τηλεφωνώ κάθε απόγευμα.
Δεν έχω κάνει ποτέ οτοστόπ.
Ο Στέφανο λέει ότι μπορούμε να είμαστε Γαλλία αύριο.
Αν το λέει ο Στέφανο...
-Καλησπέρα. -Καλό ταξίδι.
Γεια σας. Ευχαριστώ.
Θα ήθελα να σε ξαναδώ κάποια στιγμή.
Ναι, κι εγώ παρομοίως.
Γεια.
Αυτή η περιοχή φαίνεται μεγαλύτερη.
Θα βρεις μάλλον κάποιον.
Τι ώρα είναι;
Δεν είναι τόσο αργά...
Θα σας συνοδεύσουμε στην έξοδο για Γένοβα.
Όχι...
Θα βοηθήσει, έτσι;
Μάλιστα...
Σας ευχαριστώ.
Ναι, θα βοηθήσει.
-Μα... -Ναι, αυτό ήταν.
Κοίτα, όμως, πώς κοιμούνται...
Δεν μπορούμε να τους ξυπνήσουμε τώρα...
Τι ωραία που κοιμούνται!
Φτάσαμε σχεδόν.
Μην κοιμηθείς κι εσύ, εντάξει!
Ας κρατήσουμε ο ένας τον άλλον ξύπνιο.
Πού στο καλό είμαστε;
-Πού με φέρατε; -Καλημέρα!
Έχω προπόνηση απόψε!
Θα ξαναπαίξω την Κυριακή!
Πού είναι το αστείο;
Είναι καλή, ε;
Κι αυτός είναι... ή κάνω λάθος;
Ναι, κι αυτός είναι.
Είναι γλυκός.
Πάνε στο ίδιο σχολείο, αλλά φαίνεται λίγο μεγαλύτερος.
Ναι, η Αριάνα είναι δύο χρόνια μικρότερή του.
Πάολα...
Πιστεύεις ότι θα βγουν μαζί;
Όχι, μην πεις τίποτα.
Μην πεις τίποτα...
-Γεια. -Γεια και ευχαριστούμε.
Σας ευχαριστούμε για όλα.
Θα σας γράψω όταν φτάσουμε εκεί.
Καλό ταξίδι.